En toen ging ik naar bomen kijken..(deel 1)

Je kunt jarenlang naar je werk rijden zonder ook maar een idee te hebben waar je bent. Je bent simpelweg op weg en waarom zou je meer willen weten dan dat? Je aandacht ligt op de route en andere weggebruikers. Weggedoken in het radionieuws, of in telefoongesprekken onderwijl jullie samen van de linker naar de rechterbaan schuiven. De weg maakt je los van tijd. Als je er eenmaal op rijdt, ben je niet hier of daar. Je bent simpelweg ‘in beweging’. Maar helaas hoort bij in beweging zijn ook stilstaan. Wegwerkzaamheden, ongelukken of mensen zonder rijvermogen zorgen vaker dan je lief is voor files. En laat dat nu eens een uitstekend moment zijn om waar te nemen.

Beeld je in dat het zo’n mistige ochtend laat in het jaar is. Zo’n heldere herfstdag waarbij de lucht op ooghoogte mistig is maar verblindend blauw daar bovenop. De bladeren aan de bomen zijn verkleurd en laten een gouden deken achter op de weg. Je kijkt naar naakte bomen aan de kant van de weg en tussen de takken zie je een fractie van de wereld die schuilgaat achter de bomen. De symmetrische strepen van een omgeploegd veld, de contouren van een kerktoren, donkerbruine koeien in een nat weiland.

Het is op dit moment dat je de bomen begint te zien. Het zijn niet allemaal dezelfde bomen. Je hebt kleine, grote, slanke, dikke, bomen met takken als dikke slangen of als grote vorken. Dit zijn de bomen die al die tijd over je gewaakt hebben. En toch ken je geen van deze bewakers van de horizon bij naam. Waarom zou het je iets interesseren? Misschien omdat het onbeleefd is de naam niet te weten van iets dat zo hard voor jou werkt. Of misschien omdat de boom je confronteert met je eigen sterfelijkheid. Die houten schepsels staan er vaak namelijk al veel langer dan jij hier rondstruint en zullen ook na je dood nog lang fier overeind staan. Verder zuiveren bomen de lucht en het water, vertragen ze klimaatverandering, voorkomen ze het uitsterven van diersoorten, zorgen ze voor medicijnen en voeden ze de menselijke ziel. Misschien mag dat genoeg zijn.

Stap 1: Het eerste contact met de boom

De bijbel voor het herkennen van bomen en struiken in Nederland is al sinds 1933 ‘Dendrologie van de Lage Landen’. U mag drie keer raden hoe de auteur van dit ‘groene boekje’ heet? Juist: Dr. B.K. Boom. Sommige dingen zijn geen toeval hoor mensen. Bij het eerste contact met wat dan ook is het altijd wenselijk om het nodige van de ander te weten. Bomen hebben geen Facebook, maar bomen zijn veel sicker, dus hebben ze een eigen Wikipedia pagina. Leest u in!

Als de voordeur dichtklapt is er even dat vreemde gevoel. Ga ik nu echt naar bomen staren? Ja. En nu weg. Wie in de stad woont komt na een paar passen bijna altijd eerst een plataan tegen. Precies dat gebeurt ook tijdens mijn tocht. Lange rijen grote bomen aan weerszijden die soms bijna de aandacht van de huizen weten af te leiden. Normaal zijn platanen makkelijk te herkennen aan de gladde dunne schors die loslaat waardoor een soort pigmentverschil ontstaat. Deze platanen hebben tieten. Hoe dat kan is mij een raadsel. De plataan is een beetje de breezerslet onder de bomen. Erg gemakkelijk. Kan bovendien wel tegen een stootje. Vriezen, dooien en strooizout is voor de plataan geen enkel probleem. Daar staat tegenover dat de boom op weinig aanhang van andere dieren kan rekenen. Voor de biodiversiteit is de plataan een nietsnut. Toch bedankt plataan!

Mijn tocht leidt verder naar een riviertje waar een droevige hippieboom als een emo naar beneden staart. Het is een gele treurwilg en ze hebben ‘m gekortwiekt. Tot voor kort hingen zijn lange manen nog als het haar van een uit de kluiten gewassen rapunzel naar beneden. Vuil water slurpend uit een on-Nederlands hard stromende rivier. Enige research leert dat kauwen op het hout van een gele treurwilg een helende werking heeft. In de schors zit namelijk salicine. Daar wordt ook aspirine van gemaakt. Wie wil dat nou niet weten?

Aan het einde van mijn  straat staat een gigantische linde (ook wel bekend van het biermerk Lindeboom al zit er geen boom in het bier noch bier in de boom, gecheckt). De boom kan volgens Dr Boom 39 meter hoog worden en deze boom is hard op weg. De boom is oud, staat op een historische stukje Eindje vlakbij de Paterskerk en het klooster Marienhage. Als je toch eens zou kunnen vragen wat deze boom allemaal al heeft gezien. Dit object maakt je nederig. En dat is toch fantastisch?

Ga ook eens op pad en kijk naar bomen!

Naar aanleiding van een al dan niet fictieve ontmoeting, beloofde ik me onder te dompelen in de wereld van de bomen. Zie nu: Ik bestudeer bladeren. Bekijk basten. Aanschouw schorsen, onderwijl vooral niet per ongeluk in de kak te gaan staan. Het is een verhelderende bezigheid, al word ik weleens vreemd aangekeken.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *