Fotografilosofie: een heftig shot Duitsland

We kennen de typische Duitse stereotypen. Het is een gastvrij volkje. Ze hebben een prachtige, zangerige taal waar je bij weg droomt. Leven lang door hun uitzonderlijk gezonde dieet en zijn altijd goedgekleed. Op doorreis door Duitsland kregen we in no time een heftige shot van een ander Duitsland toegediend. Welkom op Raststätte Illertal West.

Na een drieweekse vakantie in Istrië en Noord-Italië trokken we op een maandag weer terug naar Nederland. Hup, de mistige heuvels in. Besneeuwde bergtoppen. Veel gekronkel en passen op de plaats. Een fleecevest over de gebruinde lendenen en een lege tank na zo’n 500 kilometers doorkarren.

We maakten van de nood een deugd en stopten langs Bundesautobahn 7 bij een Raststätte. We reden door een laatste restje mist dat uit de Alpen was neergedaald en zagen een uit de kluiten gewassen houten blokhut opdoemen, waar harde feestmuziek uit klonk. We tankten en draaiden de parkeerplaats op. Hier begon een aaneenschakeling van licht-bizarre taferelen.

De parkeerplaatsen die het dichtst bij de biergarten lagen waren exclusief voor vrouwen. Het bleef onduidelijk of dit nu een zeer emancipatoir gebaar was van de Duitse regering of niet. Moesten de vrouwen zo snel mogelijk van de snelweg een veilige plek aangeboden krijgen? En wat wilde het zeggen dat aan de andere kant van het pad de parkeerplaatsen voor gehandicapten lagen? Of wellicht gold de vrouw bij deze biergarten als aangewezen BOB?
Afijn, ik had die ochtend nog mijn bikinilijn bijgewerkt, cola light gedronken omdat ik wilde afvallen, geroddeld over mijn vriendinnen en reed in een bordeauxrode Peugeot 206. Om toch niet op te vallen parkeerde ik mijn auto zo scheef mogelijk op deze Frauenparkplatz.

In de zeven minuten die we aanwezig waren zagen we het volgende. Midden voor de ingang van het dranklokaal een uitpuilende vrachtwagen met varkentjes. Op de deur van het restaurant een lachende koe die ons toelachte met de woorden HIER BIN ICH. Na de draaideur één en al gebraden varkens- en rundvlees dat lag te draaien en te roken in de vitrines. In the right corner… zo’n 40 dronken Duitsers, verzameld om een verzameling tafels met hun eigen verzameling pullen met verzamelde inhoud bier. In the left corner….  kolossale leeftijdsgenoten die zich te goed deden aan een keur van calorierijk vet met wat vlees. Recht voor ons een kassajuffrouw die nog het meeste weghad van een blondkuifspecht met haar kortpittige kuif en de kwakjes rouge op haar gehele gezicht. We liepen naar de nooduitgang, die logischerwijs standaard open leek te staan. Bij buitenkomst de bonte klanken van Poolse polka’s waar een tiental Poolse chauffeurs goed op leken te zuipen. Eén Pool was al omgekiept. Ondertussen leek de lachende koe nog steeds zeer content met de aanwezigheid van zijn dode soortgenoten en sloeg een klokkentoren plots, ergens, twee uur.

In stilte liepen we naar ons rode autootje. Was dit nu Duitsland? Was al dat positiefs wat men had verteld een leugen geweest? Deze kant van Duitsland maakte indruk. Het was van zo’n hoge verrassingswaarde dat het een dingetje werd. Wellicht was het het contrast met de Oostenrijkse properheid of het feit dat we in gedachten nog aan het strand lagen in Rovinj, Kroatië. En wellicht was het gewoon stom toeval, deze Duitse culturele openbaring.
Laat de les dan zijn dat jou deze zomer op álle plekken een gevoel van ‘bereisd zijn’ kan overvallen. Wellicht zelfs op die plekken waar je het het minst verwacht. Geniet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *